
«Το ζητούμενο του εκλογικού αποτελέσματος είναι ένα: Επενδύουμε στο μέλλον με τη σιγουριά της Ν.Δ. ή ακροβατούμε στο χείλος του γκρεμού με τις ασυναρτησίες του ΣΥΡΙΖΑ;» Αυτό αναρωτιέται η υποψήφια βουλευτής με τη Ν.Δ. στην Α' Θεσσαλονίκης Αννα Ευθυμίου, η οποία σε συνέντευξή της στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ξεκαθαρίζει ότι δεν είναι ο φόβος το όπλο της Ν.Δ., αλλά οι ιδέες της.
Κυρία Ευθυμίου, ποιο είναι το διακύβευμα των εκλογών της προσεχούς Κυριακής;
Η παραμονή της χώρας στον δρόμο της κοινής λογικής. Η επιμονή στο αυτονόητο. Η προσήλωση στον στόχο της επόμενης ημέρας. Η απομόνωση της δημαγωγίας και του μηδενισμού. Σε μία εβδομάδα θα αποφασίσουμε αν θέλουμε να πάμε μπροστά ή αν θα πάνε χαμένες οι θυσίες πέντε ετών. Το ζητούμενο του εκλογικού αποτελέσματος είναι ένα: Επενδύουμε στο μέλλον με τη σιγουριά της Ν.Δ. ή ακροβατούμε στο χείλος του γκρεμού με τις ασυναρτησίες του ΣΥΡΙΖΑ;
Γιατί μπορεί να τα καταφέρει η Ν.Δ. και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ;
Πριν από μερικές ημέρες, ένας υποψήφιος βουλευτής των συνιστωσών της σύγχυσης, ο κύριος Κώστας Ησυχος, έκανε μεγάλη φασαρία στην Ευρώπη, κομπάζοντας ότι το κόμμα του ως κυβέρνηση δεν πρόκειται να δεχτεί τον Μάρτιο την τρόικα στην Ελλάδα. «Το πολύ να τους κεράσουμε έναν καφέ» είπε χαρακτηριστικά, σε μια πρωτοφανή νέα επίδειξη ατόφιου λαϊκισμού και παλαιοκομματικής σπέκουλας. Είναι προφανές ότι με αυτές τις γραφικότητες -που δεν περιορίζονται στον μικρόκοσμο του κυρίου Ησυχου, αλλά εκφράζουν τις επίσημες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, θυμίζοντας εκείνο το περίφημο «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο»- δεν μπορείς να εμπιστευτείς αυτό το συνονθύλευμα. Εδώ μιλάμε για την ασφάλεια, για το μέλλον μιας ολόκληρης χώρας, δεν μπορούμε να τζογάρουμε διακινδυνεύοντας μια εθνική περιπέτεια με απρόβλεπτες συνέπειες. Η Ν.Δ. είναι η μόνη δύναμη ευθύνης και συνέπειας σε αυτόν τον τόπο.
Κατανοείτε γιατί οι πολίτες είναι δύσπιστοι απέναντι στη Ν.Δ.; Υστερα από τόσες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αλλά και τους υπέρογκους φόρους του ΕΝΦΙΑ, δεν είναι λογικό να θέλουν να επιλέξουν κάτι άλλο;
Είναι απόλυτα φυσιολογικό. Συγγενείς μου, γνωστοί, φίλοι, είναι άνεργοι. Πολλοί αναγκάστηκαν να φύγουν στο εξωτερικό. Οι αντοχές της κοινωνίας μας έχουν μηδενιστεί. Πρέπει, όμως, να γίνει κατανοητό πως αυτές οι θυσίες πιάνουν τόπο. Κάτι αλλάζει - το βλέπουμε στην καθημερινότητά μας. Τα πολύ δύσκολα τα αφήσαμε πίσω μας. Και αν δεν υπήρχε αυτή η ομαδική παράκρουση της αντιπολίτευσης για εκλογές, θα βλέπαμε συντομότερα τα σημάδια της ανάκαμψης.
Πάντως, ο κόσμος -αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις- δείχνει να εμπιστεύεται τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Μπορεί η Ν.Δ. να «γυρίσει» το παιχνίδι;Αυτό θα το δούμε. Εχω τονίσει επανειλημμένα ότι το παιχνίδι μπορεί να «γυρίσει». Οσο μιλούν οι του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτουν την ιδεολογική γύμνια τους. Η απότομη δημοσιότητα και η προοπτική της κυβερνητικής καρέκλας τούς έκαναν να χάσουν τελείως το μέτρο. Οι πολίτες μπερδεύτηκαν από τις 7-8 οικονομικές θεωρίες που προτείνουν τα στελέχη της Κουμουνδούρου (Λαπαβίτσας, Τόλιος, Βαρουφάκης κ.ά.) και αντιλαμβάνονται ότι αυτός ο «πύργος της Βαβέλ» είναι παντελώς αναξιόπιστος. Δεν θα παρασυρθεί ο κόσμος από τις μεγαλοστομίες και τον μεγαλοϊδεατισμό. Βλέπω τον κύριο Λαφαζάνη, τον κύριο Μηλιό και τους υπόλοιπους συντρόφους να συνεχίζουν στο μεγάλο φροντιστήριο της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Αρκεί ο φόβος ή χρειάζεται και όραμα από τη μεριά της Ν.Δ.;
Χρειάζεται όραμα, όπως αποτυπώθηκε στο αναπτυξιακό σχέδιο ανασυγκρότησης της εθνικής οικονομίας που παρουσιάστηκε από τον πρόεδρό μας, τον Αντώνη Σαμαρά. Δεν είναι ο φόβος το όπλο μας. Δύναμή μας είναι οι ιδέες μας, οι προτάσεις μας, το σχέδιό μας, η αποφασιστικότητά μας να αλλάξουμε την Ελλάδα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, δηλώνει ότι δεν θα συμμαχήσει ούτε με το ΠΑΣΟΚ ούτε με το ΚΙΔΗΣΟ ούτε με το Ποτάμι. Το σχόλιό σας;
Με συγχωρείτε, αλλά αυτοί στον ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να συμμαχήσουν ούτε με τις συνιστώσες τους, πώς θα τα βρουν με άλλα κόμματα; Βέβαια, η προοπτική της εξουσίας είναι γλυκιά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αν έρθει εκείνη η ώρα, θα δούμε αν θα κρατήσουν αυτή -τουλάχιστον- την υπόσχεσή τους.
«Υπόγειες» κουβέντες γίνονται και για ενδεχόμενο ενός μεγάλου συνασπισμού, σε περίπτωση που δεν υπάρξει κάποια κυβέρνηση συνεργασίας. Πώς θα το βλέπατε;
Η Ν.Δ. απέδειξε ότι προτάσσει πάνω απ' όλα το εθνικό συμφέρον. Αναγκαστήκαμε σε μια επώδυνη -για την ιδεολογία μας- συμβίωση με το ΠΑΣΟΚ επί 2,5 χρόνια, για να κρατήσουμε τη χώρα στη ζώνη του ευρώ. Ως Ν.Δ. το πληρώσαμε αυτό. Αλλά δεν μπορούσε να γίνει κάτι διαφορετικό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θέλουμε την αυτοδυναμία: για να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε το δικό μας πρόγραμμα, χωρίς δεσμεύσεις και εξαρτήσεις.
Δεν θα παίξω τον ρόλο της «γλάστρας» αν εκλεγώ!
Εσείς κάνετε για πρώτη φορά το βήμα να είστε υποψήφια βουλευτής. Σε μια εποχή όπου η απαξίωση της πολιτικής είναι μεγάλη, γιατί αποτολμάτε ένα τέτοιο βήμα;
Γιατί είμαι άνθρωπος που αγαπά την ευθύνη. Το απέδειξα στο απερχόμενο δημοτικό συμβούλιο, από τα έδρανα της αντιπολίτευσης, το αποδεικνύω μέσα από τη δουλειά μου, ως μάχιμη δικηγόρος. Η απαξίωση έρχεται όταν παύουμε να ασχολούμαστε, όταν αδιαφορούμε. Και εγώ δεν μπορώ να αδιαφορήσω για το μέλλον μου, το μέλλον της οικογένειάς μου, της πόλης μου, της πατρίδας μου.
Μιλάτε συχνά για τη γενιά σας. Τι διαφορετικό φέρνετε εσείς στην πολιτική;
Θέλω να φέρω στο προσκήνιο μια γενιά που κουράστηκε από το κομματικό - πελατειακό κράτος, να εκπροσωπήσω, αντλώντας από τη σοφία και την πείρα των μεγαλύτερων, μια νέα γενιά που σκέφτεται, τολμά, θέλει να μείνει στον ευλογημένο αυτόν τόπο, να προσφέρει. Μια γενιά που απαιτεί μια αξιοκρατική ανανέωση, ένα νέο πολιτικό ήθος, μια νέα προσέγγιση της πολιτικής. Και θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι με την ευκαιρία που μου δίνετε: Δεν θα παίξω τον ρόλο της «γλάστρας», αν εκλεγώ στο Κοινοβούλιο. Πολλή δουλειά, προτάσεις, παρεμβάσεις, έργο, αυτά μόνο μπορώ να υποσχεθώ. Η Βουλή των Ελλήνων δεν είναι κουτσομπολίστικη εκπομπή...
Νίκος Οικονόμου
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Δημοκρατία"
Η υποψήφια βουλευτής κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για «εθνομηδενισμό» και «παρωχημένες νοοτροπίες και λογικές των αρχών της δεκαετίας του ’80»
Να προσέλθουν στις κάλπες με γνώμονα τη διασφάλιση της σταθερότητας της χώρας καλεί τους ψηφοφόρους η κυρία Αννα Ευθυμίου. Η υποψήφια με τη Ν.Δ. στην Α’ Θεσσαλονίκης, μιλώντας στο «ΘΕΜΑ» εξηγεί ότι φιλοδοξεί να εκπροσωπήσει τη νέα γενιά πολιτών που επιθυμούν ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις. Παράλληλα κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για «εθνομηδενισμό» και «παρωχημένες νοοτροπίες και λογικές των αρχών της δεκαετίας του ’80». Να σημειωθεί ότι η ευειδής υποψήφια δεν εμφανίζεται ως «αλεξιπτωτίστρια» στη συμπρωτεύουσα, ούτε αποτελεί γόνο πολιτικού τζακιού. Είναι εργαζόμενη μητέρα, μαχόμενη δικηγόρος, υπηρέτησε την τοπική αυτοδιοίκηση ως δημοτική σύμβουλος, ενώ έχει αναπτύξει έντονο και ουσιαστικό φιλανθρωπικό έργο. Οπως η ίδια αναφέρει «η πολιτική δεν είναι lifestyle. Είναι υποχρέωση και αφοσίωση σε αυτούς που σε τιμούν με την ψήφο τους. Εάν κάποιοι αναζητούν μια νέα Barbie, τότε ας ψάξουν αλλού».
- Ποιο είναι το διακύβευμα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου;
Η διασφάλιση της σταθερότητας στη χώρα. Η θωράκισή της απέναντι στον λαϊκίστικο καιροσκοπισμό. Η συνέχιση του αναπτυξιακού έργου που παρήγαγε η Ν.Δ. Θεσμικές, γενναίες μεταρρυθμίσεις. Ρήξεις και ανατροπές με ό,τι μας κρατά δέσμιους σε ένα παλαιοκομματικό-πελατειακό παρελθόν. Παραμονή της χώρας στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια, αξιοκρατία, ποιότητα στον πολιτικό λόγο, σοβαρότητα, συνέπεια, εμπιστοσύνη σε νέους ανθρώπους, με ένσημα, που δεν προέρχονται από κομματικά τζάκια. Αυτά ζητώ από την παράταξή μου. Τα αυτονόητα θα έλεγε κανείς, πράγματα όμως που δυστυχώς στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου δεδομένα. Πιστεύω, όμως, απόλυτα πως μόνο με μια ισχυρή Νέα Δημοκρατία μπορούμε να πετύχουμε τους στόχους αυτούς, να κάνουμε την προσωπική και συλλογική μας υπέρβαση.
- Πιστεύετε πως η ψήφος διαμαρτυρίας, η εκδικητική ψήφος, θα παίξει καθοριστικό ρόλο για το τελικό αποτέλεσμα;
Ως νέος άνθρωπος αδυνατώ πραγματικά να κατανοήσω τη δημαγωγία του ΣΥΡΙΖΑ. Ενός κόμματος παγιδευμένου στον εθνομηδενισμό, σε παρωχημένες νοοτροπίες και λογικές των αρχών της δεκαετίας του ’80, των συνιστωσών της σύγχυσης και των αντιφάσεων που στηρίζουν την όλη δημοσκοπική του άνοδο στην οργή και στην αγανάκτηση των πολιτών και όχι ασφαλώς στην καθαρότητα ή στην πειθώ του πολιτικού τους λόγου. Το μείζον όμως στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου είναι να κατανοήσουν οι πολίτες πως η εκδικητική ψήφος έχει όλα τα χαρακτηριστικά εκλογικής αυτοχειρίας με ανυπολόγιστες επιπτώσεις, όπως εύστοχα έχει γράψει σχετικά ο Χρήστος Γιανναράς. Ξεχνούν στην Κουμουνδούρου πως η εκδικητική ψήφος ανατρέπεται εύκολα και ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιστρέψει στα παλιά, φυσιολογικά, μονοψήφια ποσοστά του, μόλις η χώρα αρχίσει να ξαναπατά στα πόδια της. Απαιτείται ψυχραιμία από όλους, επιστροφή στην κοινή λογική. Εμπιστεύομαι απόλυτα τους Ελληνες πολίτες. Και είμαι βέβαιη πως δεν θα επιδοκιμάσουν με την ψήφο τους τις πρακτικές της ανεκδιήγητης συμμαχίας των προθύμων, του ΣΥΡΙΖΑ, της Χρυσής Αυγής, της ΔΗΜ.ΑΡ. και των Ανεξάρτητων Ελλήνων που αποφάσισαν να βάλουν φρένο στην αναπτυξιακή πορεία της χώρας, προκαλώντας εκλογές. Εκλογές που ασφαλώς δεν φοβόμαστε -η δημοκρατία δεν φοβάται τις εκλογές-, πλην όμως προσέθεσαν νέα προβλήματα στη βαριά δοκιμαζόμενη οικονομία μας. Σας θυμίζω μόνο την επιστολή του Βασίλη Κορκίδη, προέδρου του ΕΒΕΠ, μία ημέρα μετά την πρώτη ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, όπου υπογράμμιζε πως οι συνέπειες για την αγορά θα είναι δραματικές. Δυστυχώς, οι εκκλήσεις του έπεσαν στο κενό, γιατί ο κ. Τσίπρας βιάζεται να γίνει πρωθυπουργός και οι αλαλάζοντες σύντροφοί του με τα… νταούλια και τους ζουρνάδες νομίζουν πως η διακυβέρνηση μιας χώρας είναι το πανηγύρι του Προφήτη Ηλία.
Συνέντευξη στην εφημέριδα "Πρώτο Θέμα"
Μπορεί να μην κατάφεραν να εκλεγούν στην πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση, οι επιδόσεις τους όμως και η αγάπη του κόσμου στα πρόσωπά τους, που μεταφράστηκε σε χιλιάδες ψήφους, παρότι νέοι στον εκλογικό στίβο, γίνονται το εφαλτήριο για μια πολιτική πορεία που μόλις αρχίζει. Η Αννα Ευθυμίου, μαχόμενη δικηγόρος, και ο Αντώνης Σαμαράς, δημοτικός υπάλληλος και πρώην μπασκεμπολίστας, δύο φρέσκα πρόσωπα της Ν.Δ. στην Α΄ Θεσσαλονίκης, θεωρούν την κάθοδό τους σε αυτές τις εκλογές αρχή, και όχι τέλος, και ετοιμάζονται να χτίσουν πάνω σε αυτές για την επόμενη φορά που θα προσπαθήσουν να εκπροσωπήσουν τους συμπολίτες τους στη Βουλή.
«Τώρα ξεκινά η προσπάθεια για μένα. Είναι μια νέα αρχή, πάνω στην οποία θα χτίσω για να εδραιώσω ό,τι πέτυχα μέχρι στιγμής. Είμαι πολύ χαρούμενη για την τιμή που μου έκανε ο κόσμος και νιώθω μεγάλη ευθύνη απέναντί του» σημειώνει στη «δημοκρατία» η Αννα Ευθυμίου, ερμηνεύοντας τις 11.527 ψήφους που έλαβε στην Α΄ Θεσσαλονίκης ως αποτέλεσμα της ανάγκης του κόσμου για νέα, αυτοδημιούργητα πρόσωπα, με πολιτικό στίγμα, συνέπεια και αξιοπρέπεια. Η ίδια τονίζει πως η προηγούμενη θητεία της στον Δήμο Θεσσαλονίκης ως δημοτική σύμβουλος ήταν μεγάλο «σχολείο» για την εκλογική απόπειρά της και την εμπειρία αυτή την αξιοποίησε στο έπακρον.
Από την πλευρά του, ο Αντώνης Σαμαράς, συνονόματος και συνεπίθετος του πρώην πρωθυπουργού -το όνομά του, όπως λέει, ήταν δίκοπο μαχαίρι, αλλά τελικά δεν του βγήκε σε κακό-, θεωρεί πως η εκλογική «μαγιά» των 10.865 ψήφων θα γίνει το εφαλτήριό του για το μέλλον. Αλλωστε πιστεύει ότι η υποχρέωσή του απέναντι στον κόσμο που τον στήριξε είναι μεγάλη. «Σαφώς και θα υπάρξει συνέχεια. Κατάλαβα ότι ο κόσμος θέλει φρέσκα και καθαρά πρόσωπα, αφού βαρέθηκε τόσα χρόνια να βλέπει τους ίδιους και τους ίδιους» σημειώνει.
Αμφότεροι θεωρούν ότι η Ν.Δ. πρέπει είναι έτοιμη, μέσα από μια δημιουργική ανασύνταξη που θα γίνει στο επόμενο διάστημα, για τους νέους αγώνες, τους οποίους θα κληθεί να δώσει ως αξιωματική αντιπολίτευση.
Μαρία Μαθιοπούλου
Δημοσιεύτηκε στη Δημοκρατία 28/01/2015
ΟΝΝΕΔΙΤΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΟΝΝΕΔΙΤΕΣ,
Όλοι όσοι βρισκόμαστε σήμερα εδώ, νιώθουμε ιδιαίτερα περήφανοι για την παράταξή μας.
Και αυτό γιατί πάρα τον πόλεμο που δεχτήκαμε, παρά τις αντιξοότητες, παρά την δεινή εκλογική ήττα, παραμένουμε ενωμένοι και δυνατοί.
Η εσωκομματική εκλογική διαδικασία του Νοεμβρίου δεν έβγαλε νικητή τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά την παράταξή μας που απέδειξε ότι είναι ισχυρή, ενωμένη, δημοκρατική και υπεύθυνη απέναντι στον Ελληνικό λαό.
Από εδώ και στο εξής εμείς, οι νέοι του κόμματος, η ένδοξη ΟΝΝΕΔ, οφείλουμε να δώσουμε την απάντηση μας στην αρνητική πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ
Οφείλουμε να συμμετάσχουμε ενωμένοι για μία νέα ΟΝΝΕΔ με όλη μας τη δύναμη, ώστε η παράταξή μας να είναι σε θέση να δώσει λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι και επιτείνει με τη στάση της η σημερινή πολιτική ηγεσία της χώρας.
Εμείς πρέπει να ξεκινήσουμε τη Νέα μεταπολίτευση. Στο χέρι μας είναι να αναδείξουμε την πολιτική της φιλοσοφία.
Να την μετατρέψουμε σε όραμα και δράση συμμετέχοντας, αποφασίζοντας, προσφέροντας, δημιουργώντας.
Η ΟΝΝΕΔ οφείλει να έχει καίριο λόγο και ενεργό συμμετοχή και όλοι εμείς που είμαστε μέλη της οφείλουμε να αγωνιστούμε για την
• καταπολέμηση της ανεργίας
• για ένα καλύτερο, δίκαιο και αποτελεσματικό κράτος
• για μία κοινωνία συνοχής και αλληλεγγύης
• για μία κοινωνία που δε θα κλείνει την πόρτα στους νέους
• για μία πολιτεία που θα στέκεται δίπλα τους σε κάθε στιγμή της ζωής τους
• για σωστή και νόμιμη εργασία με ασφάλεια
• με νέους πρωταγωνιστές και όχι κομπάρσους...
Στόχοι μας θα πρέπει να είναι
• Ενίσχυση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης προς κάθε κατεύθυνση
• Στήριξη των νέων που σπουδάζουν με φορολογικά και οικονομικά πλεονεκτήματα
• Στήριξη της νεανικής επιχειρηματικότητας με Ευρωπαϊκά προγράμματα
• Στήριξη των επιχειρήσεων που απασχολούν νέους με προγράμματα
• Αξιοκρατία στο δημόσιο τομέα με σεβασμό στις γνώσεις και τις σπουδές των νέων
• Καταπολέμηση της ανασφάλιστης εργασίας
• Δημιουργία συνθηκών για την οικονομική ανεξαρτητοποίηση των νέων από την οικογένεια τους
Αφομοιώνοντας τα παραπάνω καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι οι νέοι επιβάλλεται και απαιτείται να συμμετέχουν ενεργά στην Τοπική αυτοδιοίκηση.
Υπηρετώντας ενεργά την τοπική αυτοδιοίκηση εδώ και τρία χρόνια από τη θέση της εντεταλμένης συμβούλου σε θέματα νεολαίας πιστεύω ότι τώρα όσο ποτέ άλλοτε η ΟΝΝΕΔ επιβάλλεται και απαιτείται να συμμετέχει ενεργά στην Τοπική αυτοδιοίκηση.
Οι ΟΤΑ έχουν ανάγκη νέα άτομα που αντιμετωπίζουν τα προβλήματα, ζούνε καθημερινά σ’ αυτά, συμμετέχουν ανελλιπώς στις διαδικασίες.
Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους νέους αφού ο βαθμός αυτός βρίσκεται πιο κοντά στον απλό πολίτη.
Η ΟΝΝΕΔ, λοιπόν, οφείλει να διεκδικήσει το ρόλο της και την ενεργό συμμετοχή της στα δρώμενα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Να αναδείξει στελέχη της, τα οποία θα έχουν σημαντικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων που σχετίζονται με τα προβλήματα της τοπικής κοινωνίας.
Και από την άλλη πλευρά, όμως, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι είναι πολυσύνθετα και πολυδιάστατα.
Αυτά μπορούν να αναδειχθούν, να μπουν στην πρώτη γραμμή και να επιλυθούν, μόνο αν μπουν στην ατζέντα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Γι’ αυτό και ο ρόλος της ΟΝΝΕΔ είναι καθοριστικός. Πρέπει να καταστεί ο συνδετικός κρίκος των νέων ανθρώπων με την τοπική αυτοδιοίκηση.
Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά αν δεν απεγκλωβίσουμε τη νέα γενιά από τη δυσπραγία να δημιουργήσει, να ζήσει ανεξάρτητη και να προχωρήσει μπροστά στη ζωή της.
Πρέπει να καταλάβουν οι κυβερνώντες ότι δεν είμαστε άβουλα πιόνια τους, αλλά συνειδητοποιημένοι πολίτες.
Είμαστε μία ενεργή παράταξη με λόγο, συμμετοχή παρέμβαση.
Τα παραπάνω θα τα πετύχουμε εφαρμόζοντας το τρίπτυχο
ΘΕΣΕΙΣ –ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ-ΑΓΩΝΑΣ
Γιατί οι νέοι αξίζουν πολλά περισσότερα από αυτά που τους επιβάλλουν...
ΟΝΝΕΔΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΝΝΕΔΙΤΙΣΣΕΣ,
Τη Δευτέρα γιορτάζουμε την παγκόσμια μέρα της γυναίκας. Αν και τα πράγματα έχουν βελτιωθεί σε σχέση με παλιότερα οφείλουμε να επαγρυπνούμε και να καυτηριάζουμε οποιοδήποτε κακώς κείμενο.
Πρέπει να δοθεί τέλος στα οξυμένα προβλήματα που έχουν οι γυναίκες.
Στις μέρες μας μιλώντας για τη θέση της γυναίκας θα πρέπει να πάψουμε να αναζητούμε την ισότητα ως ένα νομικό γεγονός, ως μια σειρά από νομοθετικές διατάξεις. Πρέπει να αναζητούμε την ισότητα στην καθημερινότητα και η καθημερινότητα δείχνει ακόμα ανισότητες στην αγορά εργασίας, τις εργασιακές σχέσεις, τα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Οι γυναίκες αποτελούν σημαντική, αλλά αναξιοποίητη δεξαμενή ανθρώπινου δυναμικού.
Η ΟΝΝΕΔ οφείλει να αξιοποιήσει στο έπακρο τη δυναμική και τις δυνατότητες των νέων γυναικών.
Η ευρεία συμμετοχή τους στις εκλογικές διαδικασίες αλλά και η εφαρμογή της ποσόστωσης ως προς τον αριθμό των εκλεγμένων γυναικών στα όργανα της ΟΝΝΕΔ μπορούν να εγγυηθούν τα παραπάνω.
Επίσης, η συγκρότηση και η λειτουργία σε κάθε νομό γραμματείας γυναικών της ΟΝΝΕΔ με πρωταγωνιστικό ρόλο και λόγο για την ανάδειξη των προβληματισμών των νέων γυναικών μέσα από παρεμβατικές δράσεις θα συντελέσει στην καλύτερη οργάνωση των ΟΝΝΕΔΙΤΙΣΩΝ και το συντονισμό τους.
Ακόμη, η σύσταση και η λειτουργία ενός πανελλαδικού οργάνου γυναικών της ΟΝΝΕΔ αποτελούμενο από μία εκπρόσωπο από κάθε γραμματεία, αλλά και νέες γυναίκες που έχουν διακριθεί για τη δράση τους τόσο ως επιστήμονες όσο και ως ενεργοί κοινωνικά πολίτες θα αναδείξει σε εθνικό επίπεδο τον ενεργό ρόλο της ΟΝΝΕΔ στην στήριξη των νέων γυναικών.
Όλα τα παραπάνω θα έχουν ως σκοπό οι νέες γυναίκες:
• να υποστηριχθούν, έτσι ώστε:
• να ανακτήσουν την αυτοπεποίθησή τους
• να μη φοβούνται να εξετάζουν τα δεδομένα της απασχόλησης
• να ενημερώνονται και να απευθύνονται σε υπηρεσίες στήριξης των επιχειρήσεων που δίνουν έμφαση στις δικές τους ιδιαιτερότητες και ανάγκες
• να υποστηρίζονται ώστε να γίνει πραγματικότητα η ανάπτυξη της γυναικείας επιχειρηματικότητας, αφού οι γυναίκες είναι αυτές που έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν επιχειρηματικές δράσεις τέτοιες που να αξιοποιούνται με τον καλύτερο τρόπο.
Στην προσπάθεια αυτή η ΟΝΝΕΔ καλείται να επιδιώξει τη συμμετοχή όλων όσων μπορούν να συνεισφέρουν με τις γνώσεις και την εμπειρία τους. Και τούτο, διότι πρωταρχικός της στόχος είναι η στήριξη, ενίσχυση και ανάδειξη των δυνατοτήτων και πρωτοβουλιών κάθε μίας νέας γυναίκας, κάθε μίας ΟΝΝΕΔΙΤΙΣΑΣ. Αυτό είναι καθοριστικής σημασίας και, μάλιστα, αφορά το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας.
Γι ́ αυτό και απαιτείται η καθολική συμμετοχή των νέων γυναικών στην ΟΝΝΕΔ. Για να αναδειχθούν τα προβλήματα, οι απόψεις και οι προτάσεις για ένα καλύτερο αύριο.
ΟΝΝΕΔΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΝΝΕΔΙΤΙΣΣΕΣ,
Όλοι μαζί οφείλουμε να κάνουμε άνοιγμα στην κοινωνία με τους νέους στο κέντρο των αποφάσεων και τις γυναίκες ενεργά συμμέτοχες.
Όλοι μαζί με διάλογο, θέσεις, παρεμβάσεις και δημιουργία άξιων στελεχών μπορούμε να δώσουμε λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας μας.
Όλοι μαζί ενωμένοι για μια νέα ΟΝΝΕΔ θα αποτελέσουμε τη δύναμη που θα δώσει όραμα και προοπτικές στον τόπο.
Αυτή είναι η ευκαιρία για ένα καλύτερο μέλλον!
Αυτή είναι η στιγμή μας!
Ευρωπαϊκή Ένωση
Υιοθέτησε:
Α) Το Νο 97/C70/01 ψήφισμα του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών
1) Αναγνωρίζονται τα θετικά οφέλη που προσφέρει ο κυβερνοχώρος, ιδίτιαερα στον τομέα της εκπαίδευσης
παρέχοντας δυνατότητες στους πολίτες,
μειώνοντας τα εμπόδια ως προς τη δημιουργία και τη διανομή περιεχομένου και
προσφέροντας ευρεία πρόσβαση σε όλο και πλουσιότερες πηγές ψηφιακών πληροφοριών
2) Αναγνωρίζεται επίσης η ανάγκη καταπολέμησης της παράνομης χρήσης των
τεχνικών δυνατοτήτων του κυβερνοχώρου, ιδιαίτερα για αξιόποινες πράξεις
κατά των παιδιών.
3) Χαρακτηριστικό επίσης του ψηφίσματος αυτού είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση διαχωρίζει το περιεχόμενο του διαδικτύου, δηλαδή τα δεδομένα στοιχεία που διακινούνται σε παράνομο και επιβλαβές
Κ. Σιμιτζή, αφού συμμετείχα στην παρουσίαση σε δύο από τα βιβλία σας που μιλούν για την πόλη μας και έκανα το συντονισμό του τελευταίου βιβλίου σας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω ιδιαίτερα, διότι με τη μελέτη και του υπόλοιπου συγγραφικού σας έργου μου δώσατε τη δυνατότητα να αποκτήσω μία ολοκληρωμένη εικόνα της Θεσσαλονίκη μας των ωραίων εκείνων χρόνων. Και πραγματικά, κερδίσατε πλήρως το στοίχημα της πρόκλησης που ήταν για εμένα η αναδρομή σε άγνωστες για εμένα εποχές που δεν έχουν καμία σχέση με τις εποχές της δικής μου νιότης!
Και όμως, μπορεί η Θεσσαλονίκη ως τόπος και προορισμός να έχει αποτελέσει το έναυσμα για ποικίλες λογοτεχνικές αναζητήσεις, σπάνια, ωστόσο, κάποιος καταφέρνει, όπως το πέτυχε ο Στρ. Σιμιτζής, να ταξιδέψει ένα νεαρό ταξιδιώτη σε «εκείνα τα χρόνια». Πράγματι, η ανάγνωση όλων των βιβλίων του μου δημιούργησε ποικίλα συναισθήματα, όπως έκπληξη, περιέργεια, απορία, θαυμασμό. Παράλληλα, όμως, με ανάγκασε να ομολογήσω, να παραδεχτώ. Να παραδεχτώ ότι αγνοούσα ουσιώδη στοιχεία από την κοινωνία της Θεσσαλονίκης, από τη δομή και τη λειτουργία της, αλλά κυρίως από τη ζωή των ανθρώπων της, των ανθρώπων που στις γειτονιές της νιότης τους μεστώθηκαν και συντέλεσαν άμεσα στην πολύπλευρη ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης μας. Από τη ζωή τη δική σας, δηλαδή, τη ζωή των ανθρώπων εκείνων των χρόνων, των ωραίων χρόνων, των ωραίων ανθρώπων.
Κάποτε στη Θεσσαλονίκη, λοιπόν, το πρώτο βιβλίο του Στρ. Σιμιτζή, μέσα από το οποίο ο συγγραφέας με νοσταλγία και συναισθηματισμό αλλά και με νηφάλιο βλέμμα και λιτό ύφος καταγράφει και διασώζει, ανασύροντας από το βαθύ «πηγάδι» των βιωμάτων του τις εικόνες και τις ψηφίδες από την καθημερινή ζωή της πόλης μας. Η περιδιάβαση του «Κάποτε στη Θεσσαλονίκη» χαρακτηρίζεται από τα χρόνια της κατοχής, των βομβαρδισμών και των καταφυγίων μέσα πάντα από τα μάτια ενός παιδιού, του ίδιου του συγγραφέα. Είναι εξαιρετικά περίτεχνος ο τρόπος με τον οποίο ο Στρ. Σιμιτζής μέσα από τη δική του ζωή και πραγματικότητα κατορθώνει να μεταλαμπαδεύσει στους αναγνώστες του στοιχεία άρρηκτα δεμένα με την καθημερινότητα, τις συνήθειες αλλά και την οικονομικοκοινωνικοπολιτική ζωή της πόλης μας. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διάβασα για την «ποτίστρα του Δήμου», τους φιλάθλους που ανεβοκατέβαιναν στα δύο γήπεδα του ΠΑΟΚ και του ΗΡΑΚΛΗ, το ποδηλατάδικο του Σωτήρη, τη δράση της 5ης ομάδας Ναυτοπροσκόπων, το γαλακτοζαχαροπλαστείο «Εκάλη» στέκι σταθμός στο χρονικό της μεσοπολεμικής Θεσσαλονίκης, ο γλυκός θρύλος της πόλης, η σοκολατοποιία «Φλόκα» και το αξέχαστο σε όλους εστιατόριο «Όλυμπος Νάουσα».
Πώς μπορείς, όμως, να πετύχεις τόσα όσα πέτυχε ο συγγραφέας μας στη ζωή του, αν δεν είσαι «Τύπος και Υπογραμμός»; Ο τρόπος διαγράφεται μέσα από το δεύτερο βιβλίο του με τον τίτλο «Τύπος και Υπογραμμός». Το βιβλίο αυτό με την μορφή μίας άτυπης αυτοβιογραφίας συνδέει τον συγγραφέα με μία σειρά από γεγονότα και καταστάσεις που ξεφεύγουν κατά πολύ από το προσωπικό και παίρνουν ευρύτερες διαστάσεις. Ακριβώς, για αυτόν το λόγο προκαλεί και αντιδράσεις, καθόσον κάνει αναφορά σε «ευαίσθητες» καταστάσεις και γεγονότα. Εκδότης μίας από τις πιο ιστορικές εφημερίδες της πόλης μας, με έμφυτο και το εμπορικό «δαιμόνιο», αφού δε δίστασε να κάνει σημαντικές επενδύσεις, αλλα και να είναι πρωτοπόρος σε νεωτερισμούς στην τεχνολογία έκδοσης των εφημερίδων. Με έντονο ενδιαφέρον για τα κοινά, μέσα από τη θέση του ως εκλεγμένου δημοτικού συμβούλου πρώτου σε σταυρούς, σκιαγραφεί στοιχεία της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της πόλης μας.
Παράλληλα, μέσα από την αγάπη του για τον ΠΑΟΚ και την στήριξή του σε αυτόν ως πρόεδρος και αντιπρόεδρος της διοίκησης, εισφέρει πολύτιμα ιστορικά στοιχεία για την πορεία των μεγάλων αθλητικών σωματείων στην πόλη μας. Ξεχνιούνται άραγε όλα αυτά;
Όχι, είναι η απάντηση, αλλά και όσα ακόμη δεν ξεχνιούνται ο συγγραφέας ένιωσε την ανάγκη να τα καταγράψει στο τρίτο βιβλίο του με τον τίτλο «Θεσσαλονίκη αυτά που δεν ξεχνιούνται». Με το βιβλίο του αυτό ο συγγραφέας επιχειρεί να «ζωντανέψει» συνήθειες, ήθη και έθιμα του παρελθόντος, πολλές φορές και του κοντινού, που σήμερα είναι άγνωστα. Νασυντηρήσει το πρόσωπο μίας κοινωνίας που άλλαξε τόσο, ώστε να γίνει αγνώριστη για τους παλιούς. Μίας κοινωνίας, που πλέον σε λίγα στοιχεία της θυμίζει «Εκείνα τα χρόνια».
«Εκείνα τα χρόνια», λοιπον, προσπάθησε να κρατήσει αναλοίωτα ο Στρ. Σιμιτζής στο τέταρτο βιβλίο του με τον τίτλο «Εκείνα τα χρόνια». Πράγματι απόρησα, όταν διάβασα ότι: (σ. 15) η οδός Τσιμισκή, παλιότερα Μ. Αλεξάνδρου, δεν παρουσίαζε πάντοτε την ίδια λαμπερή εικόνα της μόδας και της γοητείας. Ήταν κυρίως ο μεγάλος κεντρικός δρόμος που «φιλοξενούσε» ένα σωρό επαγγελματικές δραστηριότητες, ένας δρόμος γενικού εμπορίου, τυπικός σε κάθε πόλη.»
Με εξαιρετικά έντεχνο τρόπο, λοιπόν, καταφέρνει να προβληματίσει κάθε νεαρό αναγνώστη του βιβλίου, καθώς μέσα από τη μεταφορά και τη νοερή περιήγηση στις γειτονιές της νιότης σας, κάνει μία σύγκριση με το σήμερα. Σύγκριση που, δυστυχώς, σε πολλά σημεία αποβαίνει μοιραία... Αυτό θέλησε να αποτυπώσει ο συγγραφέας και στο πέμπτο του βιβλίο με τον τίτλο «Γειτονιές της νιότης μας». Αισθάνθηκα έντονη έκπληξη, διότι η περιγραφή της έννοιας και της λειτουργίας της γειτονιάς, όπως ο συγγραφέας περιγράφει στο πρώτο και δεύτερο κεφάλαιο του βιβλίου του, πολλώ δε μάλλον απέχει από τη σημερινή ανύπαρκτη ίσως, γειτονιά. Πράγματι, πόρησα όταν διάβασα ότι «η γειτονιά, τα χρόνια τα παλιά, λειτουργούσε ως κύτταρο της κοινωνίας». Σ. 16, 17, 18, 19, 20, 21 ...
Γειτονιές, όπως η Αγορά Μοδιάνο: σ. 63
Ωστόσο, χαρακτηριστική και ζωτική γειτονιά για τη Θεσσαλονίκη μας αποτελούσε και αποτελεί η Άνω Πόλη με το Τσινάρι και την πλατεία ερψιθέας. Μάλιστα, ξεκάθαρα διακρίνω πίσω από τους ασβεστωμένους γκαζοτενεκέδες φορτωμένους από πολύχρωμα λουλούδια, σύμβολο της φαντασίας και της ανάγκης αισθητικής έκφρασης της λαϊκής νοικοκυροσύνης, τις γυναίκες μαζεμένες στην αυλή της κυρ Άννας για ένα βαρύ γλυκό με δροσερό νερό και απογευματινό κουτσομπολιό.
Γειτονιές, όπως αυτή της Αγ. Δημητρίου, χρονογραφία μίας χαμένης αθωότητας και αυτή της Καστριτσίου: σ. 81, 84
Κορίτσια που γίναν «Κυρίες της Θεσσαλονίκης», που αποτελεί και τον τίτλο του έκτουβιβλίου του συγγραφέα μας.
Κυρίες επιστήμονες, καλλιτέχνες, επιχειρηματίες, έμποροι, παιδαγωγοί αλλά κυρίως κυρίες που, πραγματικά, σηματοδότησαν με την προσωπικότητα και τη δράση τους την κοινωνικοοικονομικοπολιτική ιστορική διαδρομή της Θεσσαλονίκης μας.
Αλήθεια, δεν είναι πολλά εκείνα τα βιβλία που μπορούν με το γλαφυρό, τον παραστατικό αλλά και τον ευφυή τρόπο που το κάνει ο Στρ. Σιμιτζής σε όλα του τα βιβλία να μεταφέρουν ένα νέο άνθρωπο σε γειτονιές και σε μία εποχή από την οποία δεν έχει καθόλου προσωπικές μνήμες, ενώ παράλληλα οι γνώσεις που έχει αποκομίσει από την εποχή αυτή στηρίζονται μόνο στην ανάγνωση ιστορικών γεγονότων και πληροφοριών. Και αυτό δεν το κατορθώνει μόνο μέσα από τη σκιαγράφηση και περιγραφή των συνηθειών, των ηθών και των εθίμων εκείνων των χρόνων, αλλά το καταφέρνει παράλληλα με πολύ πρωτότυπο και αυθεντικό τρόπο: παραθέτει αφηγήσεις φίλων του που οι ζωές τους διασταυρώθηκαν τότε στις γειτονιές της νιότης τους, οι οποίοι περιγράφουν το δικό τους νεανικό καταφύγιο.
Αισθάνθηκα θαυμασμό, αλλά και περιέργεια όταν πραγματικά ρουφούσα τις ιστορίες που διηγούνται στα βιβλία του οι παλιοί παιδικοί του φίλοι. Αυτό που αποτελεί κοινό τόπο όλων των αφηγήσεων είναι οι αγνές σχέσεις, οι δυνατές φιλίες, τα πρώτα αθώα σκιρτήματα της καρδιάς, τα μέχρι πρωίας ξενύχτια, τα θρυλικά πάρτι.
Και όλα αυτά εξελίσσονταν μέσα σε γειτονιές, που είχαν καταστεί τόπος προαγωγής του πολιτισμού μας! Η Λέσχη Τέχνης, ο κινηματογράφος Αλέξανδρος με τον αξέχαστο Παύλο Ζάνα. Η Φοιτητική Εβδομάδα που σημάδεψε την πολιτιστική ζωή της πόλης μας, ο Προσκοπισμός και η ΧΑΝΘ. Ακόμα και η κλινική ΜΗΤΕΡΑ που εξελίχθηκε σε μία πολιτιστική φωλιά, μία εστία τέχνης και πνεύματος.
Αναπόσπαστο, όμως κομμάτι της ζωής εκείνων των νέων και στοιχείο δεμένο με την καθημερινότητά τους ήταν η θάλασσα. (σ. 49) «Η καθημερινή μας χαρά ήταν, όταν ξανοιγόμασταν με τις βάρκες μας μέσα στο Θερμαϊκό και τις απέναντι ακτές της Παλιομάνας... «Οι πενθήμερες θαλασσινές εκδομές μας που ξεκινούσαν από την ακτή της «Χαβανέζας» έπαιρναν πανηγυρικό χαρακτήρα, αφού στην αμμουδιά μαζεύονταν οι γονείς μας που νόμιζαν ότι φεύγαμε για πάντα... Δυστυχώς, όμως, αυτό το αθώο ξεφάντωμα κράτησε μέχρι το μπάζωμα της παραλίας και την κατασκευή της Ν. Παραλίας. (σ. 57) Το Σεπτέμβριο η Χαβανέζα σκεπάστηκε και θάφτηκαν τα όνειρα και οι μνήμες.»
Νέοι, λοιπόν, δυνατοί, έξυπνοι, αγνοί, κεφάτοι, απλοί. Νέοι που διέπρεψαν στον αθλητισμό, νέοι που ήταν οι στυλοβάτες της ΧΑΝΘ, νέοι πρόσκοποι, νέοι κατασκηνωτές, νέοι που διακρίνονταν από ομαδικό πνεύμα και αδελφική αλληλεγγύη. Και όλα αυτά υπό τη σκιά της κατοχής και του εμφυλίου πολέμου, όπου η πείνα και η φυματίωση θέριζαν και η απώλεια των συγγενικών προσώπων σημάδευε τις τρυφερές ψυχές τους.
Και ξέρετε! Για ένα νεαρό αναγνώστη του βιβλίου που δεν έχει βιώματα από κείνα τα χρόνια, ο πιο καλός του σύμμαχος για να ζωντανέψει στο μυαλό του και να αναπαραστήσει τις ανέμελες στιγμές στις γειτονιές της νιότης σας, εκτός από τη φαντασία του, είναι το πλούσιο φωτογραφικό υλικό που περιλαμβάνεται στα βιβλία. Πράγματι, οι φωτογραφίες είναι ζωντανές, παραστατικότατες και δίνουν έναν τόνο αισιοδοξίας και ανεμελιάς. Κυρίως όμως, μπορούν με κινηματογραφικό τρόπο να σε μεταφέρουν στο κλίμα των γειτονιών της νιότης σας. Φωτογραφίες από αξέχαστα πάρτι, κορυφαία κοινωνική δραστηριότητα των νέων της εποχής, όπως και φωτογραφίες από χορούς: το χορό αποφοίτων «Ανατόλια», το χορό των Ανεμώνων στη Στρατιωτική Λέσχη Αξιωματικών. Οι νεαρές κοπέλες ντυμένες με τις κομψές και ολοκαίνουριες τουαλέτες τους και οι νεαροί άνδρες με τα παπιγιόν τους συνωστίζονταν για το ποιος θα χορέψει την πιο όμορφη. Φωτογραφίες από τις κοντινές παραλίες: Περαία, Αγ. Τριάδα, παιχνίδια στην άμμο και ακροβατικές φιγούρες. Φωτογραφίες που αποτυπώνουν τις πλάκες και τα αστεία μεταξύ φίλων. Φωτογραφίες χαρακτηριστικές και ιστορικές από την πόλη μας και τις γειτονιές της: μαθητική παρέλαση, μαθητικές εκδηλώσεις και γυμναστικές επιδείξεις, φοιτητικά αμφιθέατρα, φοιτητικές εκδρομές, αθλητικοί σύλλογοι και αθλητικές επιτυχίες των ομάδων της Θεσσαλονίκης, όπως η ομάδα του ΑΡΗ πρωταθλήτρια, φωτογραφίες από τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, την πλατεία Ιπποδρομίου, τον Άγιο Δημήτριο, την πλατεία Δικαστηρίων με χιόνια.
Φωτογραφίες γεμάτες αναμνήσεις. Σελίδες βιβλίων γεμάτες αναμνήσεις. Αυτή η γλυκιά και τρυφερή ανάμνηση του Θεσσαλονικιώτικου σύμπαντος διαποτίζει όλα τα βιβλία του Στράτου Σιμιτζή και καταλήγει, όπως χαρακτηριστικά αναγράφει κάποια φίλη του στο βιβλίο: σ. 37
Και ύστερα τι; Αναρωτιέμαι μόλις τελείωσα την ανάγνωση του βιβλίου. Και εμένα τι με νοιάζει; Εγώ δεν είμαι μία από τους παλιούς. Είμαι μία από τους καινούργιους. Και όμως με νοιάζει! Συγχαρητήρια κ. Σιμιτζή, γιατί με μεταφέρατε σε εκείνα τα χρόνια, με κάνατε μία από τους παλιούς νέους και να σας εκμυστηρευτώ και κάτι: λίγο ζήλεψα τους παλιούς νέους για το ανέτοιμο, το λιτό, το χαρίεν του τότε!