Είναι πολιτικά και τεχνικά ορθό όταν αναφερόμαστε στο χωροταξικό σχεδιασμό της Θεσσαλονίκης, αυτός να εντάσσεται σε ένα γενικότερο εθνικό χωροταξικό σχέδιο που θα θέτει τις βάσεις και τις προϋποθέσεις τόσο για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών όσο και για την προώθηση της εύρυθμης και απρόσκοπτης ανάπτυξης. Ωστόσο, για την κατάρτιση του παρόντος χωροταξικού σχεδίου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας δεν ελήφθησαν υπόψη από τον εθνικό νομοθέτη και την κεντρική διοίκηση οι ιδιαιτερότητες των επί μέρους περιοχών της Θεσσαλονίκης, όπως της Δυτικής.

    Κατά την προσωπική μου άποψη, λοιπόν, αλλά και από την εμπειρία μου από τη θητεία μου ως δημοτική σύμβουλος στο Δήμο Θεσσαλονίκης, πιστεύω ότι τόσο η Τοπική Αυτοδιοίκηση όσο και οι τοπικοί φορείς και μελετητές πρέπει να συμμετέχουν αποφασιστικά στο σχεδιασμό του χωροταξικού της κάθε περιοχής, όπως εν προκειμένω της Θεσσαλονίκης, αυτό να το απευθύνουν στο αρμόδιο Υπουργείο, ώστε να ενταχθεί στο γενικότερο σχεδιασμό για το εθνικό χωροταξικό και στη συνέχεια, αφού αυτό καταρτιστεί, να τίθεται προς περαιτέρω έγκριση για τις τελικές τροποποιήσεις από τις Περιφέρειες.  

Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης, με αποτέλεσμα να έχει καταστροφικές συνέπειες για 130 επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη δυτική Θεσσαλονίκη και για χιλιάδες άλλες στη Κ. Μακεδονία η εφαρμογή του ψηφισμένου χωροταξικού σχεδίου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, προκαλώντας μεγάλη αποεπένδυση και ακόμη μεγαλύτερη υποβάθμιση των δυτικών περιοχών της Θεσσαλονίκης.

Συγκεκριμένα, αυτό προβλέπει τη μετεγκατάσταση επιχειρήσεων χαμηλής και μέσης όχλησης που λειτουργούν εκτός οργανωμένων βιομηχανικών ζωνών στη Δυτική Θεσσαλονίκη μέχρι το τέλος του έτους. Μάλιστα, ενώ κάνει πρόβλεψη για τη μετεγκατάσταση, δεν προβλέπει πού θα μετεγκατασταθούν.

Μάλιστα, σύμφωνα με τις εισηγήσεις επιχειρηματιών που αντιπροσωπεύουν τις επιχειρήσεις αυτές σε πρόσφατη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε, το χωροταξικό σχέδιο της Π.Κ.Μ. αντιμετωπίζει άνισα και διαφορετικά τη Δυτική Θεσσαλονίκη στα παρακάτω σημεία:

Α) Ευνοεί σκανδαλωδώς εταιρείες που δραστηριοποιούνται στα δυτικά με υψηλή όχληση. Παρόμοιες διατάξεις δεν υπάρχουν σε άλλες περιοχές της χώρας ούτε στο εξωτερικό όπου παρόμοιες εταιρείες λειτουργούν εντός του αστικού ιστού.

Β) Δεν υπάρχει καμιά ισόρροπη ανάπτυξη, καθόσον από το χωροταξικό σχέδιο ευνοείται η ανατολική Θεσσαλονίκη και η δυτική υποβαθμίζεται διαρκώς, καθόσον η ανατολική Θεσσαλονίκη εξαιρείται από το σχεδιασμό αυτό.

Γ) Οι προβλέψεις του χωροταξικού δε λαμβάνουν υπόψη τη SEVESO 2012, η οποία δεν προβλέπει χάρτες ερήμωσης και, μάλιστα, αυτό δεν προβλέπεται πουθενά σε όλη την Ε.Ε.

Δ) Στην Αθήνα επιλύθηκε το 2014 με νομοθεσία χωροταξίας για την χαμηλή και μέση όχληση.

Οι επιχειρηματίες επισημαίνουν ότι το πρόβλημα αυτό επί δεκαεννιά μήνες δυστυχώς δε διορθώνεται, με αποτέλεσμα να παρατείνεται, έτσι, η ανησυχία και η αγωνία τους. Και φυσικά, οι συνεχείς παρατάσεις του νόμου δεν συνιστούν τη λύση του προβλήματος. Αποτελεί, βέβαια, θετικό βήμα ότι από την προαναφερόμενη εκδήλωση – διαμαρτυρία των 130 επιχειρήσεων, προέκυψε η διάθεση όλων των εμπλεκόμενων φορέων να συνδράμουν, για να βρεθεί επιτέλους η λύση.

Και επειδή κρίνεται σκόπιμο όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς και κυρίως οι αιρετοί να υπόσχονται ό,τι μπορούν να πράξουν και κυρίως να το πράττουν, ο καθένας να συμβάλει έμπρακτα και αποτελεσματικά στο μέτρο των δυνατοτήτων του. Και τούτο, διότι ένα σωστό χωροταξικό πολεοδομικό πρέπει να προωθεί τις επενδύσεις και  την ανάπτυξη και όχι να βάζει λουκέτα σε όσες επιχειρήσεις κατόρθωσαν να επιβιώσουν μετά από οκτώ χρόνια κρίσης

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Δημοκρατία" στις 9/8/2017

Καλεσμένη του Κώστα Χήτα στον Focus FM 103.6 μιλήσαμε για την ηλεκτρονική πλατφόρμα My School και για το θέμα ασφαλείας των δεδομένων που προέκυψε πρόσφατα. Αναφερθήκαμε στα θετικά που προσφέρει, αλλά και στο θέμα των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων ανήλικων μαθητών που περιέχει και τη σημασία για αυξημένη ασφάλεια.

Καλεσμένη στην εκπομπή "Τα Λέμε" της Χριστίνας Τσόμπρα στο Βεργίνα TV, σχολιάσαμε το κλείσιμο της αξιολόγησης, την αντιπολιτευτική πορεία της Νέας Δημοκρατίας, την απόφαση της δικαιοσύνης για του συμβασιούχους της τοπικής αυτοδιοίκησης και τις ανάγκες της Θεσσαλονίκης για να γίνει η πόλη που της αξίζει.

Στην Ελλάδα των μνημονίων και της κρίσης, οι πολίτες έχουν κουραστεί να ακούν διαπιστωτικές πράξεις των αρχών και των αρχόντων. Οι πολίτες διψούν, για να μάθουν τι, πώς και πότε μπορεί να γίνει. Σε αυτό το ερώτημα, λοιπόν, οφείλουν όχι μόνο να απαντήσουν αλλά και να δράσουν όλοι οι αρμόδιοι φορείς για την προληπτική και ουσιαστική αντιμετώπιση της μόλυνσης του Θερμαϊκού κόλπου και της επεξεργασίας των λυμάτων.   

Και τούτο, διότι όλοι οι πολίτες της Θεσσαλονίκης γίναμε μάρτυρες του φαινομένου της «χλαπάτσας» στο  Θερμαϊκό, δηλαδή της καφέ βλεννώδους μάζας που κάλυψε το Θερμαϊκό κόλπο. Οι εικόνες, όμως, που όλοι είδαμε στο Θερμαϊκό κόλπο της προηγούμενες εβδομάδες πέραν του γεγονότος ότι ήταν πολύ άσχημες, δημιούργησαν και πολλά προβλήματα στους πολίτες. Τόσο από την πλευρά της δημόσιας υγείας ως εστία ανάπτυξης μικροβίων όσο και της δυσοσμίας που ανέδυε σε όλο το παραλιακό μέτωπο. Φυσικά, οι Θεσσαλονικείς στερήθηκαν την παραλία για περίπου δεκαπέντε μέρες και οι λουόμενοι στις ακτές της Περαίας, Αγ. Τριάδας κλπ ήταν αδύνατο να χαρούν τις διακοπές τους.

Και εδώ κάπου ξεκινά το παιχνίδι «του ποιος θα πάρει το Μουτζούρη» μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων της πόλης μας. Με άλλα λόγια, επιβάλλεται πρώτα να δημιουργηθεί το πρόβλημα – σοκαριστικές οι εικόνες του Θερμαϊκού τις προηγούμενες μέρες -, για να αναδειχθούν αρχικά οι γενεσιουργές του αιτίες, και στη συνέχεια οι εμπλεκόμενοι φορείς, αφού διαξιφιστούν για το ποιος φέρει την ευθύνη, να σπεύσουν για να το επιλύσουν. Και μέσα σε όλο αυτόν τον κυκεώνα των αντεγκλήσεων και των πρωτοβουλιών για τη λύση του προβλήματος, το πρόβλημα ξεχνιέται και θα αναδειχθεί και πάλι όταν ξανακάνει την εμφάνισή του δίνοντας το σύνθημα για την εκκίνηση του φαύλου αυτού κύκλου.

Το αποτέλεσμα, όμως, είναι ένα: να πλήττεται διαρκώς η ποιότητα ζωής των Θεσσαλονικέων τόσο με τη διακινδύνευση της δημόσιας υγείας και τα μύρια όσα προβλήματα αυτό συμπαρασύρει όσο και με την οικονομική τους επιβάρυνση. Και τούτο, διότι είναι περισσότερο κοστοβόρο να καλούνται οι αρμόδιες αρχές κάθε φορά που αναδεικνύεται η μόλυνση του Θερμαϊκού να επιλύσουν το πρόβλημα αυτό κατασταλτικά, παρά να δράσουν προληπτικά και να το επιλύσουν μία και καλή.

Επομένως, το εύλογο ερώτημα που αναφύεται είναι τι έχουν κάνει οι εμπλεκόμενοι και αρμόδιοι φορείς για την επίλυση της μόλυνσης του Θερμαϊκού και της επεξεργασίας των λυμάτων προληπτικά. Με άλλα λόγια, πόσο έχουν μεριμνήσει και πόσο ψηλά βρίσκεται στην προτεραιότητά τους η ουσιαστική δράση τους για την εξασφάλιση ενός στοιχειώδους επιπέδου ποιότητας ζωής και διευκόλυνσης της καθημερινότητας των Θεσσαλονικέων.

Καταλήγοντας, πιστεύω ότι το μείζον πρόβλημα που αναδεικνύεται για ακόμη μία φορά και εξοργίζει τους πολίτες είναι ότι όταν έρχεται η ώρα των ευθυνών των αιρετών, τότε εξανεμίζονται οι ανέξοδες προεκλογικές υποσχέσεις. Ακούγονται δε ως κροκοδείλια δάκρυα οι προτάσεις για λύσεις που επίσης ανέξοδα δίνονται, κατόπιν εορτής, οι οποίες ουδέποτε υλοποιήθηκαν όταν έπρεπε και επιβάλλονταν να δοθούν από θέσεις ευθύνης που κατείχαν. Επομένως, κρίνεται σκόπιμο οι πολιτικοί να υπόσχονται ό,τι μπορούν να πράξουν και κυρίως να το πράττουν.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Δημοκρατία" στις 15/7/2017

Η ανεργία είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες της χώρας μας. Ως μοναδική λύση στην πάταξη του προβλήματος της ανεργίας προβάλει η πολυπόθητη αλλά και άλλο τόσο δυσθεώρητη ανάπτυξη.

Για να προσελκύσουμε ιδιωτικές επενδύσεις και να ενισχύσουμε την υγιή επιχειρηματικότητα κατά τη γνώμη μου απαιτείται στιβαρή και αποφασιστική πολιτική ηγεσία, η οποία να διαθέτει σχέδιο και βούληση, να είναι διατεθειμένη να δουλέψει σκληρά και η οποία να κινηθεί γρήγορα, συνεκτικά, συμπληρωματικά και αποτελεσματικά, σε παράλληλους άξονες, με βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο χρονικά ορίζοντα.

Τους άξονες αυτούς θα μπορούσαν να τους αποτελέσουν οι παρακάτω:

1.Η υιοθέτηση ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας.

Σχέδιο που θα πρέπει να στοχεύει στη σταδιακή αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές, την παραγωγή και την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου και την ανάδειξη της σημασίας της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας.

Σύμφωνα με έρευνα που έγινε έξι κυρίαρχοι κλάδοι που φαίνονται να είναι αναδυόμενοι αστέρες: η ιχθυοκαλλιέργεια, ο ιατρικός τουρισμός, η διαχείριση αποβλήτων, η φροντίδα των ηλικιωμένων και των χρόνια ασθενών ως μία χώρα που διαρκώς γερνάει, η δημιουργία περιφερειακού διαμετακομιστικού κέντρου εμπορευμάτων, η φαρμακοβιομηχανία (για τα γενόσημα). Ενώ υπάρχουν και δύο δευτερεύοντες κλάδοι, που μπορούν να αποτελέσουν το νέο εξωστρεφές μοντέλο ανάπτυξης της οικονομίας. Πρόκειται για τις εξειδικευμένες κατηγορίες τροφίμων και τη δημιουργία και ανάπτυξη προγραμμάτων κλασσικών σπουδών.

2. Για την επιτυχία ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας απαιτείται η διαμόρφωση ενός σταθερού φορολογικού συστήματος.

3. Ομοίως, απαιτείται η εναρμόνιση των ρυθμών λειτουργίας της δικαιοσύνης με τις ανάγκες της παραγωγικής, επιχειρηματικής και επενδυτικής δραστηριότητας.

4. Η ανάδειξη παραγόντων όπως είναι η έρευνα και η καινοτομία.

Η δημιουργία "συμπράξεων καινοτομίας" μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα θα επιτρέψει την άρση σημείων συμφόρησης που ανακόπτουν την προώθηση των ιδεών στην αγορά, όπως η έλλειψη χρηματοδότησης, ο κατακερματισμός των ερευνητικών συστημάτων και της αγοράς, ο χαμηλός βαθμός χρησιμοποίησης των δημοσίων συμβάσεων προς όφελος της καινοτομίας και ο αργός ρυθμός θέσπισης προτύπων.

5. Να βελτιωθεί η πρόβλεψη των μελλοντικών αναγκών σε σχέση με τις διάφορες δεξιότητες και να προσαρμοστεί καλύτερα η απόκτηση δεξιοτήτων στις ανάγκες της αγοράς εργασίας.

Ως εξαιρετικά σημαντικός με όλα τα παραπάνω, διακρίνεται και ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η οποία διαθέτει πλούσια αναπτυξιακά εργαλεία. Αρκεί και οι τοπικοί «άρχοντες» να έχουν το όραμα και τη βούληση προς αυτήν την κατεύθυνση.

Φυσικά, σε συνδυασμό με όλα τα παραπάνω θα πρέπει να ενεργήσουν και οι επιχειρηματίες της χώρας μας, δηλαδή να συμβάλλουν θετικά με σκοπό αφενός τα κέρδη από το επιχειρείν να παραμένουν στη χώρα μας και να τροφοδοτούν την οικονομία μας και αφετέρου να σέβονται τη νομοθεσία της και να την εφαρμόζουν.      

Κατά την εκτίμησή μου, αυτές οι προτεραιότητες θα απελευθερώσουν μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας μας και θα βελτιώσουν το κλίμα, με πολλαπλασιαστικές θετικές επιδράσεις σε νέες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες και στην προσέλκυση νέων εγχώριων και ξένων επενδύσεων.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Το Παρόν"  στις 25/6/2017

Βρισκόμαστε στην αρχή της τουριστικής σεζόν και οφείλουμε να διαπιστώσουμε ακόμη μία φορά ότι ο τουρισμός αποτελεί βασικό πυλώνα ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία, καθόσον συνεισφέρει στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) και τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης.

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: η αύξηση της τουριστικής κίνησης μπορεί να επιφέρει 16,5 δισ. έσοδα ετησίως και να δημιουργήσει 225 χιλιάδες πρόσθετες θέσεις εργασίας. Επιπρόσθετα, για κάθε ένα εκατομμύριο παραπάνω τουρίστες που έρχονται στη χώρα μας, σημειώνεται αύξηση του ΑΕΠ κατά 1%. Το 2026, η συνολική συμβολή του τουρισμού στο ΑΕΠ της χώρας θα ξεπεράσει το 22%, ενώ η άμεση και έμμεση απασχόληση που συνδέεται με τον τομέα θα φτάσει το 28% του συνόλου της απασχόλησης.

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει πράγματι θεαματική αύξηση της τουριστικής κίνησης προς τη χώρα μας. Ο τουρισμός έχει τις βάσεις και τη δυναμική να επιτελεί όλο και πιο κομβικό ρόλο στην οικονομία. Αυξάνει την ανταγωνιστικότητά της. Δημιουργεί προστιθέμενη αξία σε πολλούς άλλους παραγωγικούς κλάδους συνδεδεμένους με την τουριστική δραστηριότητα. Δημιουργεί σίγουρα και σταθερά νέες θέσεις εργασίας και τέλος, προβάλλει άμεσα και στοχευμένα τη χώρα μας στο εξωτερικό, δημιουργώντας χωρίς καμία διαφήμιση ένα σημαντικό απόθεμα θετικής φήμης, και αξιοπιστίας.

Από τα παραπάνω δεδομένα μπορούν όλοι να αντιληφθούν πόσο κυρίαρχο ρόλο πρέπει να διαδραματίσει ο τουρισμός στην πόλη της Θεσσαλονίκης, η οποία αν και διαθέτει τεράστιο τουριστικό προϊόν και δυνατότητες, εντούτοις μαστίζεται από την ανεργία.

Δεδομένου, λοιπόν, ότι ο κλάδος κατέγραψε αξιοσημείωτη αντοχή ακόμα και μέσα στην κρίση, αποδεικνύεται ότι ο τουρισμός είναι και θα είναι η ατμομηχανή της ανάπτυξης μας.

Όμως, η «μηχανή» του τουρισμού θα δουλέψει στο φουλ μόνο όταν ο κλάδος συνεργαστεί επαρκώς με όλους του τομείς της οικονομίας. Απαραίτητη προϋπόθεση, ωστόσο, ακόμα και αν συναφθούν άριστες συνεργασίες μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων, είναι η επαναφορά των φορολογικών συντελεστών σε ανταγωνιστικά επίπεδα, η εφαρμογή πλέγματος επενδυτικών κινήτρων, η σταθερότητα στο πολιτικό περιβάλλον αλλά και η εμπέδωση των ελεγκτικών μηχανισμών για την πάταξη της εισφοροδιαφυγής.

Επιπρόσθετα, καταλυτικός προβάλει και ο εκσυγχρονισμός και η αναβάθμιση των υπόλοιπων περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας καθώς επίσης και η αναβάθμιση και αξιοποίηση υποδομών όπως οι μαρίνες, οι οποίες μπορούν να συμβάλουν στην αύξηση του θαλάσσιου και Ναυτικού τουρισμού, η αναβάθμιση των λιμενικών υποδομών και η συγκρότηση εθνικού σχεδίου ανάπτυξης της κρουαζιέρας ―ειδικά της κρουαζιέρας με αφετηρία ελληνικό λιμένα (home porting).

Εξέχοντα ρόλο διατηρεί και η ανάπτυξη νέων και σημαντικών αγορών για την Ελλάδα, όπως η Ρωσία, το Ισραήλ, η Τουρκία και η Κίνα.

Φυσικά, στην στρατηγική αναβάθμισης του τουρισμού εντάσσεται και η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, η προσέλκυση υψηλότερης αξίας τουριστικών ομάδων (επισκέπτες με υψηλά εισοδήματα, επισκέπτες High-net-worth), με σκοπό την αύξηση του μέσου εσόδου ανά επισκέπτη.

Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι με ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο στρατηγικής αναβάθμισής του, ο τουρισμός μπορεί να παίξει καταλυτικό ρολό στην οριστική έξοδο της χώρας από την κρίση και ότι δίκαια αποτελεί την πιο σίγουρη και σταθερή οδό προς την οικονομική ανάκαμψη.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Δημοκρατία" στις 9/4/2017

Καλεσμένη στο Εγνατία TV και στην εκπομπή "Εδώ Μακεδονία" με τον Αντώνη Οραήλογλου, συζητάμε για τα εργασιακά και τις εξελίξεις στο ασφαλιστικό σύμφωνα με τις τελευταίες εξελίξεις και τους νόμους της κυβέρνησης.

Καλεσμένη στο Euro και στην εκπομπή "Βήμα στη Μακεδονία" με τον Κοσμά Ερυθρόπουλο μιλήσαμε για τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, για το ασφαλιστικό και τις νέες αλλαγές που προκύπτουν με το νέο ασφαλιστικό φορέα, για το έργο του πρωθυπουργικού γραφείου στη Θεσσαλονίκη, τα ΜΜΕ και τις εξελίξεις, για την παιδεία και τους νέους και τέλος για στρατηγικές ανάπτυξης με σκοπό τη μείωση της ανεργίας.

Καλεσμένη στην εκπομπή "Παρεμβάσεις" του Άκη Παυλόπουλου στο Bluesky συζητήσαμε για τα μέτρα της κυβέρνησης, τα αντίμετρα, τα εργασιακά και την πολιτική επικαιρότητα.

Μεταξύ άλλων έκανα τις παρακάτω τοποθετήσεις:
«-Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε ότι το θέμα του χρέους είναι εθνικής προτεραιότητας. ..Το ζήτημα είναι, όμως, ο κ. Τσίπρας να καλλιεργήσει το θέμα ουσιαστικά. Μέχρι τώρα δεν το έχει κάνει ποτέ. Είτε στην αντιπολίτευση είτε τώρα στη διακυβέρνηση... Όλες οι εσωτερικές δυνάμεις πρέπει να βρουν έναν κοινό τόπο συνεννόησης...
-Η συναίνεση δεν μπορεί να δοθεί «αλά καρτ». Αν ο κ. Τσίπρας είχε κλείσει το θέμα του χρέους στο προηγούμενο Eurogroup, θα ερχόταν ο κ. Τσίπρας τώρα να ζητήσει συναίνεση ή θα πανηγύριζε; Τη ζήτησε αναγκαστικά. Όμως, μία συναίνεση δίνεται ύστερα από πολιτική ουσιαστική αντιπαράθεση και ζυμώσεις. Είναι ο διαφορετικός τρόπος που πρέπει να λειτουργούμε στο πολιτικό μας σύστημα. Διότι εφόσον όλοι αναγνωρίζουν ότι το χρέος είναι εθνικής σημασίας, από την αρχή η στρατηγική θα έπρεπε να είχε διαμορφωθεί προς αυτήν την στόχευση. Δεν έγινε...»

Ως μοναδική λύση στην πάταξη του προβλήματος της ανεργίας προβάλει η πολυπόθητη αλλά και άλλο τόσο δυσθεώρητη ανάπτυξη,  όπως προκύπτει από την πετυχημένη εκδήλωση στα πλαίσια του Money Show που πραγματοποίησε η δικηγόρος και πολιτευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Α΄ Θεσσαλονίκης, κα. Άννα Ευθυμίου, με τίτλο: «Στρατηγικές Ανάπτυξης για την Καταπολέμηση της Ανεργίας».

Μιλώντας στην κατάμεστη αίθουσα του ξενοδοχείου όπου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση, η κα. Ευθυμίου παρουσίασε στρατηγικές ανάπτυξης, με σκοπό την καταπολέμηση της ανεργίας, οι οποίες στηρίζονται σε εννέα (9) άξονες.

Μεταξύ αυτών ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην αποκατάσταση της σταθερότητας και την εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης, τονίζοντας ότι η σταθερότητα και εμπιστοσύνη προϋποθέτουν κυβερνητική αξιοπιστία και σοβαρότητα, οι οποίες, δυστυχώς σήμερα, αποτελούν «αγαθό σε ανεπάρκεια». Παράλληλα, εστίασε στην υιοθέτηση ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας, που θα στοχεύει στη σταδιακή αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία,  που θα αξιοποιεί τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε κλάδου και τη σημασία της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας μας. Ενδεικτικά ανέφερε ως συγκριτικά πλεονεκτήματα, τις ιχθυοκαλλιέργειες, τον ιατρικό τουρισμό, τη διαχείριση αποβλήτων, τις εξειδικευμένες κατηγορίες τροφίμων, τη δημιουργία και ανάπτυξη προγραμμάτων κλασσικών σπουδών.  

Στο πάνελ μαζί της μετείχαν ως βασικοί ομιλητές οι κ.κ. Ιωάννης Μπίκος πρώην Δήμαρχος Χαλκηδόνας και Κωνσταντίνος Ταγγίρης πρόεδρος Ε.Λ.Σ.Ε.Κ.Ε.Κ.

Κεντρικός άξονα της ομιλίας του κ. Μπίκου ήταν η στήριξη του πρωτογενούς τομέα και της αγροτικής παραγωγής ως βασικός πυλώνας για την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Ο κ. Μπίκος κατά την ομιλία του τόνισε ότι πρέπει από την πολιτεία να αντιμετωπιστεί διαφορετικά ο αγροτικός κλήρος, διότι υπό τις σημερινές συνθήκες είναι πολύ περιορισμένος, με αποτέλεσμα να περιορίζονται και οι δυνατότητες της αγροτικής ανάπτυξης, καθώς και ότι πρέπει να υιοθετήσουμε και να εφαρμόσουμε το μοντέλο του «αγρότη επιχειρηματία».  

Βασικό θέμα της ομιλίας του κ. Ταγγίρη ήταν η αδήριτη ανάγκη για την εξειδίκευση και εκπαίδευση του εργατικού δυναμικού. Ο κ. Ταγγίρης κατά την ομιλία του σημείωσε με έμφαση ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να εκπαιδεύονται και να αποκτούν δεξιότητες, οι οποίες πρέπει να είναι προσανατολισμένες και προσαρμοσμένες στις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας, προκειμένου αφενός να απορροφώνται πιο εύκολα και αφετέρου να ενδυναμώνονται και οι κλάδοι απασχόλησής τους.