Με τους νέους έχω μια βιωματική σχέση όχι μόνο επειδή είμαι η μικρότερη σε ηλικία βουλευτής στη Θεσσαλονίκη με τη Ν.Δ., αλλά γιατί ασχολούμαι με αυτούς διαχρονικά και με συνέπεια, τόσο από τη θέση της εντεταλμένης συμβούλου σε θέματα νεολαίας στο Δήμο Θεσσαλονίκης που είχα διατελέσει, όσο και ως πρόεδρος της οργάνωσης Νέοι – Ευρωπαίοι – Οργανωμένοι – Ικανοί (Ν.Ε.Ο.Ι.) για πάνω από δέκα χρόνια. Επομένως, εκπροσωπώ τους νέους φύσει και θέσει και πιστεύω ότι η πολιτική αλλά και οι πολιτικοί -πόσο μάλλον όσοι είμαστε νεότεροι και ηλικιακά- οφείλουμε πάνω από όλα να αφουγκραζόμαστε τα μηνύματα που στέλνουν οι νέοι για όλα όσα τους απασχολούν καθημερινά, για όλα όσα τους προβληματίζουν.
Και δεν είναι ούτε λίγα, ούτε μικρής σημασίας τα ζητήματα που απασχολούν σήμερα τους νέους. Θέματα που αφορούν την ποιότητα της εκπαίδευσής τους, αλλά και τη διασύνδεση με την αγορά εργασίας, θέματα επαγγελματικής αποκατάστασης στον τομέα που επέλεξαν, αλλά κυρίως θέματα που αφορούν στο πώς θα μπορέσουν να έχουν ένα ικανοποιητικό επίπεδο διαβίωσης, πώς θα μπορέσουν με άλλα λόγια να σταθούν στα πόδια τους, να μπορέσουν να κυνηγήσουν το όνειρό τους και να δημιουργήσουν. Πλήθος τα ερωτηματικά, μεγάλη η αβεβαιότητα, έντονοι οι προβληματισμοί στους οποίους καλείται και πρέπει να απαντήσει κάθε κόμμα με συγκεκριμένη πρόταση διακυβέρνησης.
Τι έχουμε, λοιπόν, να πούμε στη Νέα Γενιά; Πώς ζητάμε ψήφο εμπιστοσύνης από αυτούς τους 430.000 νέους ανθρώπους, οι οποίοι θα κληθούν να προσέλθουν φέτος, για πρώτη φορά, στην κάλπη, αλλά και από τους λίγο μεγαλύτερους;
Θα σταθώ αρχικά στην αύξηση του κατώτατου μισθού, που αφορά πρωτίστως τους νέους εργαζόμενους. Ήμουν η πρώτη κυβερνητική βουλευτής που είχα επισημάνει την ανάγκη για αύξηση του κατώτατου μισθού, εμφορούμενη και από τις υποθέσεις που χειρίστηκα κατά την επαγγελματική μου εμπειρία ως δικηγόρος με εξειδίκευση στο εργατικό δίκαιο. Πράγματι, η κυβέρνηση της Ν.Δ. αύξησε τον κατώτατο μισθό συνολικά 20%, μια σημαντική αύξηση. Η ανεργία μειώθηκε. Από 17,5% το 2019, έπεσε στο 10,8% τον Ιανουάριο του 2023 κι αυτό δημιούργησε νέα δεδομένα που δεν μπορούμε να αγνοούμε. Όλα δείχνουν ότι πλέον φαίνεται να υπάρχει αναστροφή του κλίματος που ήθελε τους νέους αυτού του τόπου, τα φωτεινά του μυαλά, να φεύγουν στο εξωτερικό, σε ένα brain drain που ορθώς χαρακτηρίστηκε «αιμορραγία» για τη χώρα μας.
Προγραμματική δέσμευση για τη Ν.Δ. για αυτήν την τετραετία είναι καλύτεροι μισθοί. Και αυτό μπορεί να γίνει μέσω της ανάπτυξης αλλά και της κυκλικής οικονομίας που θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας καλά αμειβομένων με βιώσιμο τρόπο αλλά και με προοπτικές εξέλιξης.
Είχα εγκαίρως επισημάνει, από το 2010 ακόμη, από τη θέση της εντεταλμένης δημοτικής συμβούλου Θεσσαλονίκης για θέματα νεολαίας, την ανάγκη η πόλη μας, αλλά και ευρύτερα η Ελλάδα, να αποτελέσει πόλο τεχνολογίας και καινοτομίας, για να αντιστραφεί αυτή η φυγή προς το εξωτερικό. Στηρίζω διαχρονικά την ενίσχυση σπουδαίων αναπτυξιακών φορέων, όπως το ΕΚΕΤΑ και την ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ αλλά και την υλοποίηση εμβληματικών έργων όπως το ThessIntec, που θα αποτελέσει πόλο έλξης επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην καινοτομία και τις νέες τεχνολογίες.
Αποτελεί πεποίθησή μου ότι μέσα από την αναπτυξιακή αυτή κατεύθυνση θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας για τους νέους της πόλης μας, και μάλιστα καλά αμειβόμενες και με προοπτικές. Στην κατεύθυνση αυτή, συνδράμει και η αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων της κυκλικής οικονομίας, σύμφωνα με την οποία όσες στάσεις γίνονται τόσες πράσινες θέσεις εργασίας δημιουργούνται.
Άλλωστε, η κυβέρνηση τα τέσσερα τελευταία χρόνια, με μια συντονισμένη και σωστά μεθοδευμένη προσπάθεια, κατάφερε να τοποθετήσει και πάλι τη χώρα στον επενδυτικό χάρτη. Το ζούμε στη Θεσσαλονίκη, με την προσέλκυση εταιριών – παγκόσμιων κολοσσών, όπως η Pfizer, οι οποίοι εγκαθίστανται και επενδύουν στην περιοχή, δημιουργώντας θέσεις εργασίας για νέους ανθρώπους. Αυτό σημαίνει αύξηση της ανταγωνιστικότητας, καλύτεροι μισθοί, ευκαιρίες απασχόλησης.
Σε στάδιο εφαρμογής είναι, άλλωστε, και οι παρεμβάσεις της Ν.Δ. στο στεγαστικό, στη βάση ενός προγράμματος στεγαστικής πολιτικής που θεσμοθετήσαμε, που στόχο έχει να μειώσει τον μεγάλο παράγοντα κόστους σε κάθε νοικοκυριό και εισόδημα μέσα από την αγορά νέων φθηνών κατοικιών. Πρόκειται για ένα ζήτημα που αφορά κατά κύριο λόγο τους νέους ανθρώπους, στην προσπάθεια που κάνουν να αποκτήσουν το δικό τους σπίτι και να στεγάσουν εκεί την οικογένεια τους.
Αγωνιζόμαστε για να δημιουργήσουμε μια Ελλάδα που θέλει να κρατήσει στη χώρα τα παιδιά της. Επενδύει σ’ αυτά, επενδύει στο μέλλον τους. Οφείλουμε να προσφέρουμε στους νέους ένα μέλλον με ελπίδα, προοπτικές και εξέλιξη. Αυτό, εκτιμώ, ότι πρέπει να είναι και το μεγάλο στοίχημα για τους πολιτικούς σήμερα. Αυτό τουλάχιστον είναι το δικό μου, το προσωπικό μου μεγάλο στοίχημα.
Δημοσιεύθηκε στις 3/2/2025 στην ιστοσελίδα «Thestival»